WIE NIET TWINKELT, HEEFT GEEN LEVEN

Wijze woorden van Anita Baayens, ontdekkingsreizigster, schrijfster en bioloog. Ik las deze woorden van haar in haar reacties op ‘ de tien geboden’ in het katern ‘ DE VERDIEPING ‘ van TROUW. En ik ben het zo met haar eens.

Op mijn ontdekkingsreis naar het einde wil ik niet alleen huilen, kortaangebonden zijn en angstig voor wat komen gaat. Ik wil, naast deze begrijpelijke menselijke emoties die ik natuurlijk ook heb, ook nog zo lang mogelijk blijven twinkelen. Een twinkel die er ook nu nog in mij is. En mij helpt om in mijn uitzichtloze situatie toch zo goed als kan te LEVEN.

twinkelende mandala

Leuk was het inbrengen van de permanente drain niet. De verdovingsspuiten waren pijnlijker dan daarvoor, door het buikvlies steken om het drain slangetje in te brengen was ook pijnlijker. De reden was dat alles er schuin ingestoken moest worden. Dan ga je dus door meer huid, door meer buikvlies volgens de radioloog. Maar zoals altijd was dan ook weer Tjeu daar, mijn steun en toeverlaat, die mijn hand vasthield en oplette hoe het met me ging.
.

.
.
Nu ik gezegend ben met een permanente drain, goed verzorgd wordt door de thuiszorg die nog dagelijks komt en daarmee af ben van die dikke, pijnlijke buiken kan ik weer wat vaker twinkelen. Ook tegen de thuiszorg medewerker. Tot nu toe heb ik nog dezelfde verpleger. Hij is aardig, werkt efficient , weet al onze vragen te beantwoorden.En belangrijker nog , hij houdt rekening met mijn wensen. Bv over waar de drain , als ie werkeloos is , het best op mijn onderbuik geplakt kan worden.
Buikdrain

zo lag de laatste twee dagen mijn drain op mijn buik

Om me, met en zonder kleding , zo comfortabel mogelijk te voelen bij liggen, lopen , staan en hopelijk op termijn ook weer eens fietsen. Door mijn mooie jurkje heen , wat ik nu natuurlijk weer vaker aan kan, moet het ook niet zichtbaar zijn. Ook niet door andere kleding. We proberen nu de vastplak manieren op verschillende plekken uit en kiezen dan voor de minst last gevende en meest comfortabele. Zie je, van dit soort zorg-zaamheid, daar twinkel ik nu van.

We zoeken nu ook uit hoe vaak ik gedraind zal gaan worden. Vanmorgen , donderdag, was om 09.30 uur de eerste thuisdrainage. Een verlossing van 5.5 ltr ascites vocht . Zaterdag krijg ik de volgende thuisdrainage. En zo hopen we bij een optimaal drainageschema uit te komen: niet te vaak, ( want hoe vaker je draint, hoe sneller je weer vocht aanmaakt). Maar dus ook niet te weinig. Want mijn kwaliteit van leven staat ook hierbij voorop. En dinsdag in het ziekenhuis was er ook al 5.7 uitgehaald. Het lijkt wel of het steeds sneller volloopt.

Er zijn nog steeds geen buikvliesuitzaaiingen in het vocht gevonden. Maar mijn oncoloog zegt voor 99,9 % zeker te weten dat het vocht wel wijst op buikvlies uitzaaiingen. En jullie weten, ik acht zijn professioneel ervaringsinzicht hoog! Of hij en wanneer hij nog eens wil laten onderzoeken wacht ik maar af. Volgens mij vindt hij het niet zo relevant meer. Het voegt ook voor mij  niet zoveel meer toe, foute boel is het toch al.

En de pijn in de buik bij de drainingang-uitgang doet gelukkig ook al veel minder pijn. Ik kan hierdoor ook al een beetje op mijn rechter zijkant liggen.Al met al genoeg goede ontwikkelingen met die thuiszorg in huis om zo vaak mogelijk ook nog te twinkelen nu.

Maar het gemakkelijkst en het meest twinkel ik als ik onze kleindochter Noa zie. Zelfs alleen al maar naar haar kijken tovert twinkel na twinkel in mijn ogen, in mijn hart en gemoed. En ook hoe ze met Tjeu samen-speelt. Een lust om naar te kijken.

twinkelende Noa

twinkel aansteken

Ze snapt zo goed dat het nu slechter met me gaat. En haar vragen over mijn ziekte en over straks doodgaan beantwoorden wij en ook haar ouders zonder schroom. En zij ontvangt zonder angst met een open blik en reageert vaak op een verrassende manier erop.

Bovendien heeft ze wensen die ze anders nooit al zou kunnen hebben. Ze wil straks , als volgende week de traplift geplaatst is , ermee naar boven. Ik mag zeker maar 1 keer oma zegt de wijsneus . Nee hoor, je mag elke keer als je hier bent 1 keer ermee naar boven en beneden. Maar erop spelen mag niet. 1 x per bezoek vindt ze prima. Daar twinkelt zij dan weer van. Ze is so wie so een twinkelende meid.

Liefs voor jullie allen. Al jullie reacties zijn steuntjes in mijn rug. En……..vergeet niet te twinkelen af en toe, wat er ook gebeurt!
.
.

8 reacties op “WIE NIET TWINKELT, HEEFT GEEN LEVEN

  1. “Juf”, zei één van mijn kleuters; “als je doodgaat, dan ben je toch een ster”.
    “Zou je dat fijn vinden”, vroeg ik. Even dacht hij na. “Ja, best wel”, zei hij.
    “Dan geloven wij gewoon dat we een ster worden”, zei ik. “Oké”, zei het mannetje, draaide om en boog zich weer vol overgave over zijn tekening. Het was goed.

    • wat lief!
      Ja, kinderen zeggen en doen wat volwassenen ook zouden moeten doen! Vol overgave weer verder gaan met wat dan ook nadat er gehuild is om onze eindigheid.

  2. Ja An twinkel samen met Tjeu nog maar heel lang. Ik vind je heel sterk en zo vol goede moed dat het nog heel lang goed moet gaan. Fijn dat je zoveel steun aan Tjeu hebt, dat hij er altijd voor je is. Annie het allerbeste en houd er de moed maar goed in. Fien.

  3. Lieve Annie
    Als iemand twinkelt ben jij het wel.
    En ook bij jou blijkt steeds meer: een waardig levenseinde, waardig sterven, is hard werken aan de juiste voorwaardenscheppende situatie.
    Afscheid nemen, zoals je hierboven aankondigt, is daarin belangrijk. Fijnst is als je het zelf kunt organiseren en ervan genieten. Maak er twinkelende momenten van.
    Kus van Elli

  4. Lieve Tante Annie en Ome Tjeu,

    Ik zit met tranen in mijn ogen U blog te lezen, de blog wist ik van ome Hans. En van Inge dat het niet goed gaat met Tante Annie. Ik schrik hier van……
    Wat heb ik een respect voor jullie, zo sterk,!!!! vol met plannen, precies zoals tante Annie is eigen regie dat is fijn om te lezen. Ik wilde jullie HEEL VEEL sterkte wensen,
    En wat een mooie kleindochter hebben jullie !!!!!!
    Veel liefs knuffels xxxxxx van Erica

    • dank voor je lieve berichtje Erika. we doen ons best er nog een mooie zinvolle tijd van te maken. Ja, noa is ons zonnestraaltje. Ze zorgt voor veel vreugde in ons leven, juist ook nu!

  5. Herman Gorter schreef : Ik wilde ik kon u iets geven tot troost diep in uw leven, maar ik heb woorden alleen, namen en dingen geven.

    Veel twinkelmomenten Annie samen met Tjeu en je prachtige kleindochter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *