OP DE HOOGSTE VERSNELLING

Afgelopen dinsdagochtend voelde ik me heel onrustig worden bij het idee dat ik weer zo’n dikke, opgezwollen, pijnlijke buik zou krijgen. Ik NEIGDE niet meer naar een permante drain, ik WILDE een permanente drain. Maar volgens planning zouden we komende dinsdag eerst  naar de onc, verplk gaan voor uitgebreide informatie. Pas daarna  beslissen.

Maar ik wilde niet meer zo lang wachten, ik wilde hem zo snel mogelijk hebben.

Dit met Tjeu besproken die mij goed begreep. En achter mij stond. Dus ik zette mezelf op de hoogste versnelling en belde heel wat tijd in de rondte.

bellen, bellen, belllen

bellen, bellen, belllen

Mijn eerste telefoontje afgelopen dinsdag was met de onv. Verplk. in het ziekenhuis . Mijn vraag aan haar was of ze eerder tijd voor ons had en of ze het plaatsen van de permanente drain snel kon gaan regelen. Ze kon mijn vraag vanuit die zorgen en onrust over het weer vollopen van mijn buik heel goed invoelen, waardoor ik me echt gehoord voelde. Eerder tijd voor het informatieve gesprek met ons had ze niet, maar ze zou wel meteen die dag er al achteraan gaan om het plaatsen van de drain te gaan regelen.
.
.

Al snel belde ze terug dat het geregeld was voor dinsdag 12 jan. Om 13.00 ga ik dan eerst naar haar. Daarna moet ik me om 14. 00 uur melden op de verpleegafdeling oncologie, ga om 14.30 naar radiologie voor het plaatsen van de permanente drain en moet daarna nog drie uur blijven. Want er zal ook dan , voor ik naar huis mag , wel weer veel vocht weg moeten lopen . De onc. Verplk zou ook al iemand regelen van het specialistisch verpleegk. Team van de thuiszorg . Die komt de volgende dag dan hier thuis om de drain te verzorgen en samen te bekijken hoe vaak per dag ik zal moeten drainen. En wat daarvoor de beste tijd is. En hoe vaak zij, of hij natuurlijk, dan langs moeten komen voor het verzorgen van de drainage plek op mijn buik.

Tjeu gaat het niet zelf doen heeft hij besloten. Hij moet al zoveel doen was onze mening. Bovendien is hij bang fouten te maken en zich erg schuldig te gaan voelen als de drain gaat ontsteken of lekken, ook al zou dat niet zijn schuld zijn. Er blijven waarschijnlijk nog wel kleine, gemakkelijke deeltaakjes voor hem over, zoals opvangzak verwisselen. Als hij maar niet aan de plek hoeft te komen waar mijn drain de buik in gaat is hem alle andere zorg best.

Wat een opluchting toen dat al allemaal geregeld was.

Maar ik belde ook nog met de thuiszorg voor een gesprek met de wijk onc. Verplk. van hen voor uitleg over het specialistisch team en voor informatie over toekomstgerichte verpleging en verzorging. Dat gesprek hebben we afgelopen donderdagochtend gehad. Naar onze volle tevredenheid. Aan de tel. hoorde ik al wel dat zij een jonge stem had. En ze was ook jong, 34 Maar wel met al 16 jaar ervaring in oncologie verpleging in ziekenhuizen en in een specialistisch team.

Wat was ze empathisch, wat kon ze goed luisteren, wat kon ze helder en duidelijk informeren . Het heeft ons echt geholpen om de toekomst qua verpleging en verzorging van mij en de daarbij horende middelen in huis te overzien. We weten waar we aan de bel moeten trekken voor het een en ander. En we kunnen haar altijd bellen om weer langs te komen als we zorgen, twijfels hebben over het een en ander. Het was echt een schatje! En dan zit ze ook nog eens in het palliatieve zorgteam van het JBZ vanuit de thuiszorg. In dat team zit ook mijn oncoloog.

Op mijn hoogste versnelling belde ik ook nog met de diëtiste van het ziekenhuis. Ik val te veel af . Dat begon al een beetje tijdens de laatste chemo’s en met die volle ascitesbuik vraagt mijn maag ook niet om eten. Eten is dan echt een opgave. Maar verder afvallen is natuurlijk ook niet goed. Want dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor mijn energienivo. We spraken af dat ze bij mij langs komt als ik na het plaatsen van de drain toch nog drie uur in het ziekenhuis moet blijven liggen. We praten dan verder over wat het beste voedingsmiddelen en eetpatroon voor mij zal zijn om vanaf nu zo goed mogelijk op gewicht te blijven.

En donderdagmiddag hebben we een heel fijn gesprek gehad met mijn HA.  Ze is nu helemaal bijgepraat. En we spraken af dat ze elke twee weken bij mij thuis langs gaat komen om te kijken hoe het gaat, of er zorg van haar nodig is en hoe de samenwerking verloopt met haar, specialist en thuiszorg. Hun nauwe samenwerking vonden we heel vertrouwen wekkend.

op de hoogste versnelling

op de hoogste versnelling

Mezelf in de hoogste versnelling zetten, wat ik gelukkig nog kon, heeft ons deze week veel goeds opgeleverd. En dat heeft weer rust in huis gebracht. Ons weekend kan dus goed beginnen.

En is ook een goede opstart voor wat komende dinsdag en de dagen erna ons te doen staat.

Wish me luck!
.

6 reacties op “OP DE HOOGSTE VERSNELLING

  1. Lieve Annie, en weer neem je de regie in eigen hand, regelt wat geregeld moet worden en nu kun je dus verder alle ogenblicken gaan invullen met momenten voor de eeuwigheid. Ik wilde even mijn respect tonen en jou samen met je Tjeu een mooie tijd toewensen, waarin je nog zoveel mogelijk samen kunt genieten.
    Je bent een mooi mens en voor velen zoals ik gelezen heb een grote steun en toeverlaat.
    Een warme groet en knuffel voor de Eeuwighheid.
    Connie Scharloo (wel onbekend maar erg betrokken bij jou)

    • Connie, dank voor je ondersteunende woorden. Nee, ik ken je inderdaad niet. Maar dan is het wel heel bijzonder om toch je betrokkenheid te voelen. Heb je zelf ook BK of mensen in je fam. dat je zo geïnteresseerd meeleest.?

      • Lieve Annie, wat lief je interesse voor mij. Nee ik heb geen borstkanker, maar 2 jaar geleden heb ik in korte tijd besloten mijn linkerborst te laten amputeren na plekken gevonden dcis. Omdat ik geen nabehandeling bestraling wilde, hebben Cees en ik zonder te aarzelen die beslissing genomen. Daarna wel alle rationele en emotionele reacties doorstaan en veel inspiratie bij de amazones gevonden, vooral daar waar ik herkende: zo zou ik het ook willen. Daarom Annie, het gaat hier wat mij betreft om jou en ik hoop dat als het wel ooit anders is bij mij dat ik veel kracht kan halen uit jouw verhaal.
        Dank je wel lief mens voor je (nog steeds) welgemeende belangstelling en ik zal je blijven volgen ” in goede en kwade tijden” en hoop dat ik jou en Tjeu van onbekende afstand veel kracht kan sturen.
        Liefs Connie

  2. Lieve Annie, ik durfde je blog niet te bezoeken omdat ik bang was wat erop zou staan. De haperende computer legitimeerde mijn struisvogelpolitiek.
    Fijn dat ik je gisteren je stem aan de telefoon hoorde. Inmiddels moet ik niet verbaasd meer zijn over de rust, acceptatie, relativeringsvermogen en wijsheid. En je houdt de regie nog steeds zelf. Lieve Thieu ondersteunt je waar nodig. Wat een Superman naast deze supervrouw.
    Ikzelf heb nog niet geaccepteerd dat je ons binnenkort gaat verlaten.
    Ik kom gauw naar je toe.

    • ach, wie weet laat ik iedereen, zoals al meer keer gebeurd is, verbaasd staan. En leef wellicht nog langer dan die gemiddeld 20 weken die er nu voor staan.

      Tot maandag. Alle foto’s van OMA MET NOA staan klaar voor je! Jij gaat er iets moois van maken. Ik ben nu al heel blij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *